All-in loon fysiotherapeuten in strijd met vakantiewetgeving

De Hoge Raad heeft geoordeeld over de geldigheid van afspraken in arbeidsovereenkomsten waarin een variabel all-in loon is opgenomen, in relatie tot het wettelijke recht op betaalde vakantie.  

De zaak betrof fysiotherapeuten met een loon dat afhankelijk was van omzet, inclusief een garantiesalaris en een maandelijks uitbetaalde vakantietoeslag.  

Volgens de Arbeidstijdenrichtlijn en de jurisprudentie van het Hof van Justitie (o.a. Robinson-Steele) moet een werknemer tijdens vakantie loon ontvangen dat vergelijkbaar is met het loon tijdens gewerkte periodes. Een regeling waarbij het vakantieloon vooraf in het reguliere loon is verdisconteerd, maar niet tijdens vakantie wordt doorbetaald, is in strijd met artikel 7 van de richtlijn. Het doel is te voorkomen dat werknemers financieel nadeel ondervinden en daardoor ontmoedigd worden om vakantie op te nemen. Bij variabel loon, zoals omzetafhankelijk beloning, moet dit worden meegenomen bij het berekenen van vakantieloon.  

In deze zaak kregen de fysiotherapeuten wel loon tijdens vakantie, maar zonder compensatie voor omzetverlies, wat hen benadeelde. Daarnaast oordeelde de Hoge Raad dat er geen strijd was met het wettelijke verbod op verhaal van premies werknemersverzekeringen, omdat het percentage werkgeverslasten vooraf was gefixeerd en werknemers geen financieel risico liepen. 

In ons commentaar gaan we ook in op de gevolgen voor de betaling van oproepkrachten.