Herkwalificatie van de overeenkomst met een zzp’er als arbeidsovereenkomst

Het gerechtshof Amsterdam moest oordelen over een arbeidsrelatie tussen een lunchmedewerkster en een cateraar. De medewerkster werkte sinds 2015 eerst als zzp’er tegen € 15 per uur, en vanaf mei 2016 op basis van een arbeidsovereenkomst met een lager uurloon van € 12,55 bruto. In april 2018 eindigde deze arbeidsovereenkomst, maar de medewerkster bleef werken tegen een vergoeding van € 20 per uur als zzp’er. In 2023 werd de samenwerking beëindigd. 

De medewerkster stelde dat er sinds 2016 sprake was van een arbeidsovereenkomst en vroeg om een transitievergoeding, gebaseerd op een uurloon van € 44,77. De kantonrechter erkende de arbeidsovereenkomst vanaf 2016, maar stelde het uurloon op € 20 inclusief vakantietoeslag. De cateraar ging in hoger beroep, omdat hij het niet eens was met de vastgestelde hoogte van het loon. 

Het gerechtshof oordeelde dat het zzp-tarief van € 20 niet geldt binnen een arbeidsovereenkomst. Omdat er geen loon was afgesproken na april 2018, moest het hof een billijk loon vaststellen. Het hof baseerde dit op het loon van € 13,08 dat in 2017 was afgesproken, verhoogd met cao-indexeringen tot € 14,58 bruto per uur. Op basis hiervan werd de transitievergoeding berekend die de cateraar moet betalen. 

In een zaak waarover de kantonrechter Den Haag moest oordelen werd het zzp-tarief daarentegen aangemerkt als bruto loon. 

In ons commentaar gaan we uitgebreid in op de risico’s die voor de opdrachtgever/werkgever verbonden zijn aan het feit dat gewerkt wordt dan wel in het verleden gewerkt is met een zzp’er die in feite een werknemer is c.q. was.