Samenloop IVA-uitkering en Ziektewetuitkering

Als aan een werknemer een IVA-uitkering wordt toegekend, mag de werkgever deze IVA-uitkering met het tijdens ziekte te betalen loon verrekenen. Het maakt daarbij niet uit of het gaat om een vervroegd toegekende IVA-uitkering (met verkorting van de wachttijd van 104 weken), dan wel om een IVA-uitkering die is toegekend doordat het recht op IVA-uitkering na het einde van de wachttijd alsnog is ontstaan of is herleefd (waarbij op grond van de zogenaamde "Amber”-bepalingen onder omstandigheden geen nieuwe wachttijd in acht genomen behoeft te worden). 

Als aan een ex-werknemer een IVA-uitkering wordt toegekend, vervalt het recht op Ziektewetuitkering als sprake is van een vervroegd toegekende IVA-uitkering, zodat er dan geen sprake is van samenloop van de IVA-uitkering met een Ziektewetuitkering. Maar als sprake is van een IVA-uitkering die is toegekend zonder nieuwe wachttijd vervalt het recht op IVA-uitkering niet en schrijft de geldende regelgeving voor dat de Ziektewetuitkering in mindering moet worden gebracht op de IVA-uitkering. Het gevolg daarvan is dat de Ziektewetuitkering doorloopt.   

Een werkgever die eigenrisicodrager was en daarom de Ziektewetuitkering zelf moest betalen, probeerde om de rechtbank een uitspraak te ontlokken die tot gevolg zou hebben dat de Ziektewetuitkering zou eindigen dan wel dat de IVA-uitkering met de Ziektewetuitkering zou worden verrekend, zodat hij de Ziektewetuitkering niet zou behoeven te betalen. De werkgever stelde daartoe dat de verplichting tot betaling van de Ziektewetuitkering als grondslag heeft dat de werkgever financieel wordt geprikkeld om de zieke ex-werknemer te re-integreren, terwijl de ex-werknemer (gelet op de toegekende IVA-uitkering) niet meer gere-integreerd kon worden.  

De rechtbank zag de zaak echter anders en verklaarde het beroep van de werkgever ongegrond.