Vernietiging vaststellingsovereenkomst wegens dwaling

In recente rechtspraak staat centraal of een vaststellingsovereenkomst kan worden vernietigd wegens wederzijdse dwaling wanneer kort na het sluiten daarvan blijkt dat de werknemer ernstig ziek is. Uit de besproken uitspraken blijkt dat deze beoordeling sterk afhankelijk is van de omstandigheden van het geval. 

In de zaak bij de kantonrechter Rotterdam werd het beroep op dwaling afgewezen. Doorslaggevend was dat het initiatief tot beëindiging bij de werkneemster lag, terwijl al onzekerheid bestond over haar gezondheidsklachten. Zij had bewust gekozen voor beëindiging in de hoop dat dit haar klachten zou verlichten. De rechter oordeelde dat deze onzekerheid voor haar risico kwam en dat het niet redelijk is de gevolgen daarvan bij de werkgever neer te leggen. Dat later een ernstige ziekte werd vastgesteld, veranderde dit uitgangspunt niet. 

De kantonrechter Alkmaar kwam tot het tegenovergestelde oordeel en honoreerde het beroep op wederzijdse dwaling. Daar stond vast dat de werknemer bij het sluiten van de overeenkomst al ernstig ziek was, terwijl beide partijen uitgingen van volledige arbeidsgeschiktheid. De gevolgen van beëindiging bleken zeer nadelig, onder meer voor loon, sociale zekerheid en pensioen. De rechter oordeelde dat de overeenkomst bij een juiste voorstelling van zaken niet zou zijn gesloten en dat de dwaling niet voor rekening van de werknemer mocht blijven. 

De rechtspraak bevestigt dat terughoudendheid geldt, maar dat vernietiging mogelijk is als de feitelijke uitgangspunten wezenlijk onjuist blijken.