Wijzigingen in de Wet verbetering poortwachter

Uitgavejaar: 2003
Uitgavenummer: 82
Vindplaats: Wetsontwerp 29231 (Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003)

Uitspraak

In dezelfde wet wordt een aantal wijzigingen in de wetgeving aangebracht, dat met de verlenging van de loondoorbetalingsverplichting niets, maar met de per 1 april 2002 in werking getreden Wet verbetering poortwachter alles van doen
heeft.
Zo wordt door wetswijziging buiten twijfel gesteld dat de hierboven genoemde mogelijkheden voor verlenging van de loondoorbetalingsverplichting na 104 weken zich ook na elkaar kunnen voordoen, zodat elk van die maatregelen de loondoorbetalingsverplichting verder kan verlengen.
Ook wordt bepaald dat de arbeidsovereenkomst van de werknemer die passende arbeid gaat verrichten (bij de eigen werkgever of bij een andere werkgever) in stand blijft.
Verder wordt de werknemer die tegen de werkgever een vordering instelt tot nakoming van de reïntegratieverplichtingen door de werkgever, of die tegen de werkgever een loonvordering instelt nadat de werkgever de loondoorbetaling weigert vanwege niet-nakoming van de
reïntegratieverplichtingen door de werknemer, verplicht eerst aan het UWV een second opinion te vragen over de reïntegratie-inspanningen van de werkgever.
Het opzegverbod tijdens ziekte (twee jaar) wordt verlengd met de duur van de verlenging van de loondoorbetalingsverplichting, op grond van één van de drie oorzaken die in het hierboven genoemde artikel zijn vermeld.
De verplichte aangifte van arbeidsongeschiktheid bij het UWV na dertien weken, wordt voortaan door het UWV voorzien van vragen over het plan van aanpak, die de werkgever alert moeten maken op zijn verplichtingen op dat punt. In verband hiermee moet de werknemer een kopie van die aangifte ontvangen. De hersteldmelding bij het UWV mag voortaan plaatsvinden na 28 dagen in plaats van na vier dagen.
De werkgever wordt voortaan verplicht om (indien de arbeidsongeschiktheid tenminste zes weken geduurd heeft) bij de verplichte ziekmelding bij het UWV op de laatste werkdag, een reïntegratieverslag te voegen, zodat het UWV ook bij een voortijdig einde van de arbeidsovereenkomst de reïntegratie-inspanningen van de werkgever kan toetsen. Omdat verlenging van de loondoorbetalingsverplichting als sanctie niet meer mogelijk is nadat de arbeidsovereenkomst is geëindigd, wordt verhaal van door het UWV op grond van de Ziektewet uitbetaald ziekengeld als sanctie ingevoerd.
Tenslotte wordt de mogelijkheid van verlenging van de wachttijd voor de WAO op verzoek van werkgever en werknemer (thans nog beperkt tot maximaal een jaar) onbeperkt mogelijk gemaakt.


Commentaar

Wij vragen ons af wat het voortbestaan van de arbeidsovereenkomst bij het verrichten van passende arbeid in de praktijk betekent. Kan de werkgever bijvoorbeeld een ontslagvergunning krijgen, indien de werknemer de passende arbeid bij een andere werkgever verricht, en de arbeidsongeschiktheid inmiddels 104 weken heeft geduurd? Of moet van de werkgever worden verlangd dat hij de oude arbeidsovereenkomst dan soms toch nog laat voortbestaan, bijvoorbeeld omdat de werknemer nog geen ?vastigheid? heeft bij de nieuwe werkgever? En als de werknemer passende arbeid verricht bij zijn eigen werkgever, mag dan van de werkgever worden verlangd dat hij de mogelijkheid voor het verrichten van de oorspronkelijk bedongen arbeid ook na 104 weken voor de werknemer open houdt? Of kan de werkgever een nieuwe arbeidsovereenkomst met de werknemer aangaan voor het verrichten van de passende arbeid, en de oorspronkelijke arbeidsovereenkomst na 104 weken opzeggen? In dat geval dient de werkgever er rekening mee te houden dat hij het loon aan de werknemer weer voor 104 weken door moet betalen, als de werknemer ook voor de passende arbeid uitvalt, omdat de passende arbeid nu de bedongen arbeid van de werknemer is geworden, waardoor de werknemer opnieuw voor de ?bedongen arbeid? kan uitvallen.
De nieuwe sanctie van verhaal van door het UWV betaald ziekengeld, geldend indien de arbeidsovereenkomst eindigt voordat verlenging van de loondoorbetalingsverplichting bij wijze van sanctie aan de orde kan komen, schiet in die zin tekort, dat het ziekengeld maar gedurende 104 weken wordt uitbetaald. Het lijkt er op dat aldus ook maar ziekengeld kan worden verhaald tot uiterlijk het tijdstip waarop de arbeidsovereenkomst 104 weken zou hebben geduurd, en niet voor de periode daarna, terwijl de sanctie voor werkgevers normaliter toch de periode na de eerste 104 weken betreft.



Een reactie plaatsen


Naam: *
E-mailadres: *
Uw reactie:
Neem de code over: *


Reacties


Er zijn nog geen reacties.